- Vóór Candy AI, vóór Joi, vóór “AI” überhaupt een woord was dat iemand uitsprak buiten universitaire labs — waren er twee middelbare- school nerds die hun perfecte vriendin programmeerden op een PC zo groot als een kast.
De film is Weird Science. John Hughes schreef en regisseerde hem. Kelly LeBrock speelde Lisa. En het kernidee van die film zit eerlijk gezegd dichter bij waar we in 2026 staan dan iemand toen had kunnen vermoeden.
De fantasie van de AI girlfriend bestaat 40 jaar. En dat is precies het stukje dat ik fascinerend vind als ik vandaag apps test.
De pitch in 30 seconden
Gary en Wyatt zijn twee suburban middelbare-school nerds. Geen vriendinnen, geen cool factor, geen geluk. Op een avond besluiten ze om de perfecte vrouw op hun computer te bouwen. Ze scannen pagina’s uit tijdschriften, koppelen een Barbie-pop aan de PC, typen hun voorkeuren in (intelligentie, schoonheid, persoonlijkheid), de bliksem slaat in op het huis — en Lisa verschijnt.
Lisa is Kelly LeBrock. Ze heeft superkrachten. Ze is geprogrammeerd om Gary en Wyatt te helpen zelfvertrouwen te krijgen, om ze echte relaties te laten najagen, en om ze te laten beseffen dat ze iets waard zijn. Het is geen pure seksfantasie — ze is een personage met een educatieve missie.
De film is van John Hughes — dezelfde gast die The Breakfast Club en Ferris Bueller maakte. Aan de oppervlakte pure jaren-80 tienercomedy, maar het kernidee is bijna profetisch.
Waarom het anders landt in 2026
Neem de pitch en verwissel twee woorden:
Twee jongens bouwen een virtuele vriendin op hun computer. Ze is mooi, ze is slim, ze past zich aan wat zij willen. Ze helpt ze zelfvertrouwen te krijgen voor hun echte relaties.
Dat is letterlijk de pitch van Candy AI, Joi of Luvr in 2026. Veertig jaar later. Zonder de magische bliksemschicht, maar met een LLM die het zware werk doet.
Wat is veranderd: de tools hebben de fantasie eindelijk ingehaald.
Wat de film toen al zei
Als je hem nu opnieuw kijkt — en eerlijk gezegd is hij niet zo slecht oud geworden — vallen je twee dingen op.
1. De fantasie is niet pervers. Lisa is sexy, ja. Maar ze functioneert vooral als een beschermend, bijna moederlijk figuur dat de twee nerds leert om eerst zichzelf te respecteren voordat ze iets van anderen verwachten. Voor een film uit 1985 is dat een verrassend gezonde insteek.
Dat is misschien ook precies waarom AI girlfriends voor heel veel mensen vandaag werken — niet voor pure seks, maar voor dat ingewikkeldere ding van een aanwezigheid die je valideert zonder druk.
2. Het einde is slim. Lisa verdwijnt aan het eind van de film. Niet als een breakup — meer als een helpende hand die uitfadet zodra haar werk gedaan is. De twee nerds zijn veranderd, ze kunnen nu naar echte relaties toe. Lisa was een opstap, geen eindbestemming.
En dat is precies wat ik in elk artikel betoog: een AI girlfriend is een aanvulling, een tool, een opstap — geen vervanging. De film zei het al.
De tv-serie — Weird Science 1994
In 1994 bracht USA Network het concept terug als tv-serie. Vijf seizoenen, 88 afleveringen, liep tot 1998. In Nederland minder groot dan in de VS, maar het concept dook door de jaren heen telkens weer op — in films, in reclame, in memes. Het idee blijft ergens hangen, ook al ben je nooit een aflevering helemaal blijven zitten.
Apps die eer doen aan Lisa
Zonder hype, een paar huidige apps die dichter bij het oorspronkelijke concept komen (= niet zomaar een chatbot, maar een personage dat zich aanpast en jou laat groeien):
- Joi — voor de kwaliteit van de dialogen. Het “Lisa klinkt niet als een robot”-gevoel zit in 2026 het sterkst bij Joi.
- Xotic AI — voor de GFE (Girlfriend Experience) hoek die reageert, je opmerkt, je een beetje beoordeelt. Niet magisch maar wel immersief.
- Candy AI — voor de visuele coherentie. Je kunt echt je eigen Lisa ontwerpen en haar zien evolueren.
Geen ervan zal een bliksemschicht op je huis afroepen. Maar de verhouding “moeite/resultaat” zit op een totaal ander level dan tijdschriftpagina’s scannen op een 1985-PC.
Wat ik eruit haal
De fantasie van de AI girlfriend werd uitgevonden in 1985 in een tienercomedy. Veertig jaar lang bleef hij onbereikbaar — een stukje pop culture, een jongensgrap. En toen, in 2-3 jaar tijd, heeft de tech het idee daadwerkelijk ingehaald.
Vandaag kan iedereen doen wat Gary en Wyatt zes maanden en een magische bliksemschicht kostte. Dat is niet niks.
En de vraag die de film op de achtergrond stelt — helpt dit echt om betere echte relaties op te bouwen, of vervangt het ze? — is precies de vraag die we ons in 2026 stellen over de echte apps.
40 jaar, en we hebben nog steeds geen antwoord.
Maar nu kunnen we hem tenminste concreet stellen.
→ Kun je verliefd worden op een AI? → → Replika — de eerste mainstream AI girlfriend, geboren uit verdriet → → De eerste keer dat je tegen een AI girlfriend praat →